перавесці на:

Начавала хмарка залатая
На грудзях скалы волата.

цяпер, з арэляў, абы-як
Забягае галінка ў трумо!
велізарная, блізкая, з кропляй Смарагдам
На кончыку пэндзля прамой.

сад засланы, знік за яе бязладзіцай,
За якая б'е ў твар завіруха.
родная, велічэзная, з сумна, а характарам –
сястра! другое трумо!

Але вось гэтую галінку ўносяць у чарцы
І ставяць да рамы трумо.
Хто гэта, варожыць, вочы мне рюмит
Турэмнай людской дрымота?

Самыя чытаныя вершы Пастарнака:


усе вершы (змест па алфавіце)

пакінуць каментар