перавесці на:

Анастасіі Платонаўна Зуевай

прашу дараваць. Я шкадую.
Я не змагу. Я не прыйду.
але ў думках – на юбілеі,
У пакінутым сёмым шэрагу.
Стаю і радуюся, і плачу,
І падыходных слоў шукаю,
Крычу любыя наўздагад,
І без канца Пляскайце ў далоні.
Мякчэе часоў суровасць,
Губляюць навізну словы.
талент – адзіная навіна,
Якая заўсёды новая.
мяняюцца рэпертуары,
Старэе жыцця ералаш.
Нельга прывыкнуць толькі да дару,
Калі ён так вялікі, як ваш.
Ён перакуліў ўсе разлікі
І маладзее з кожным днём,
Ёсць звышнатуральнае нешта
І нешта Вядзьмарскае ў ім.
Для вас у марах пісаў Астроўскі
І вас апярэджваў ў ролях,
Для вас падняў свой свет маскоўскі
Donosčic, prizhivalok, svakh.

Рухам пэндзля і перадплечча,
грымасай, прамовай нараспеў
уваскрашаючы Замоскворечье
Святых і грэшніц, векавух.

вы – сапраўднасць, вы – абаяннем,
Вы натхненне само.
Пра гэта ўсё на адлегласці
Хай скажа вам мой ліст.

22 лютага 1957

Самыя чытаныя вершы Пастарнака:


усе вершы (змест па алфавіце)

пакінуць каментар