перавесці на:

Ты ў мяне запусціла снежкай.
Я даўно чалавек ужо спелы.
Як пры ўзросце гэтым маім
Жартуеш ты так бесцырымонна і смела.

Снег забіўся мне за каўнер,
І вада зацякае за шыю.
снег мне, здаецца, ў душу пракраўся,
І ад холаду я малады.

Што мы глядзім на снежную роўнядзь?
мы яе, чаго добрага, сурочыць.
Не магу сваіх думак сабраць.
Ты снежкай збіла іх долу.

Сівізны маёй белай кудзелю
Ты засынала белай парошы.
Ты трапіла без прамашкі ў мэту
І ў захапленні забіла ў ладкі.

Ты добры стрэлак. ты пазнака.
Але які мне лячыцца мікстурай,
Калі ты мяне замест снежка
Уразіла стралою амура?

Што мне ўзрост і выгляд пажылы?
Ён мне толькі боль! Ўзмоцніць.
Я дрыготкай любоўнай стралой
Паранены ў беднае сэрца навылёт.

Ты дамаглася зноў свайго,
Лішні раз даказаўшы сваю сілу,
У дадзены момант, калі ні з таго ні з гэтага
Снежным камяком у мяне дагадзіла.

Самыя чытаныя вершы Пастарнака:


усе вершы (змест па алфавіце)

пакінуць каментар