перавесці на:

Ці я не ведаю, што, у поцемкі тычась,
Давеку не выйшла б да святла цемра,
І я - вырадак, і шчасце сотняў тысяч
Не бліжэй мне пустога шчасця ста?

І хіба я не мерюсь пяцігодкай,
ня падаю, ня паднімаюся з ёй?
Але як мне быць з маёй грудной клеткі
І з тым, што усякай коснасці краніце?

Дарма ў дні вялікага савета,
Дзе вышэйшай страсці аддадзены месца,
Пакінута вакансія паэта:
яна небяспечная, калі не пустая.

Самыя чытаныя вершы Пастарнака:


усе вершы (змест па алфавіце)

пакінуць каментар