Gleisdreieck

Надзеі Аляксандраўне Залшупиной

Чым у жыцці пробавляется дзівак,
Што кожны дзень за невялікую плату
Здае над ровам прорвы гарышча
Патсдама spešaŝemu закат?

Ён выстаўляе ружу з рэзедою
У палымяны на вёрсты кошык,
Дзе семафоры спрачаюцца прыгажосцю
Са снежнай далечай, пахкай бензінам.

У руках у дахаў, ў труб, у недатыку
ня змярканне, – алоўкі для грыму.
Туды з цемры вырваўшыся, метро
Камяком грымас ляціць на крылах дыму.

30 студзень 1923

Ацэніце:
( Ацэнкі пакуль няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Барыс Пастэрнак
Дадаць каментарый