Я ў думка глухую пра сябе..

Я ў думка глухую пра сябе
кладуся, як у гіпсавую маску.
І гэта смерць: застыць у лёсе,
У лёсе фармоўшчыка павязцы.

вось злепак. горка дазволены
Я гэтай думаю пра жыццё.
Думка пра сябе як капюшон,
Чарнее на вясне капрызнай.

Ацэніце:
( 2 ацэнка, сярэдняя 5 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Барыс Пастэрнак
пакінуць каментар