Але чаму

Але чаму
На павольным агні прадчування
сплаўляюць зіму?

І чаму
увесь, як вясною глухмень,
ўразлівы я?
І чаму,
Як снег у бака вадагрэйны,
Я расьсеяны?
І чаму
парная ноч, як выпарэння
гарачая вада?
І аблокі
Разлог майго начнога мозгу
плывуць, пакуль
З зямлі чужой іх не пакліча вокліч,
І воласа
Мае прыпадымацца над хмарай.
няма, няма! валасы
Твая знойдзе на камень, zlopoluchye!

няхай зараз
гэты мозг, як бочачка, і высмолен,
І ні ветразі!
Пена і пена.

але зараз,
Але цяпер дай сабрацца мне з думкамі
паступова
адпачынак! паступова.
няма, зноў
Цётка адліга крадзецца з крадзеным,
І зноў
Горад ўстаў шепелявой аблавай,

І зноў
па вочным, ополоснуть западзіны
Растаюць скарбы і плаваюць
Купалы з аблокамі і кіраўніка
І кіраўніка.

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Барыс Пастэрнак
Дадаць каментарый