восень

Ты параспужваў маіх таварышак,
Кастрычніка, ты страху задаў ім,
Не стала астраў на ходніках,
І страшна аканіц маставым.

Са снегам у кулачку, chahotka
Рукой хапаецца за грудзі.
ёй трэба, ці бачыш, знаходку
У абрывак лёгкіх загарнуць.

А ты глядзіш? бяжы, перасьледуй,
трымай яе – і рабіць дабро,
так сілай – адымі бранзалеты,
завешчаныя вераснем.

Ацэніце:
( 2 ацэнка, сярэдняя 5 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Барыс Пастэрнак
Дадаць каментарый