палярная швачка

1

На мне была белая абутак дзяўчынкі
І лістапад на кітоў усе,
Апошняя імгла з яе гардэробаў,
І не ў што ёй запахнуться.
Ёй не было справы да таго, што пудзіла
Цурбан мужчынскага роду,
Разутюжив завірухі, яна іх вьючила
На сэрцы без исподу.

Я любіў таму, што ў сукенку мілай
Я мілую бачыў без сукенкі,
Але за гэтыя бачання днём мне помсцілі
пальчаткі поціск рукі.

Яшчэ многім падлеткам, дакладна, сніцца
Закройшчыца тых адзіноце,
накідка падкідыша, яе вучаніцы,
І гербы на кардонкі ночы.

2

І нават у кравецкай,
Дзе пад каленкор
Канарэйка аб змярканне дзюбу свой стачивала,
І нават у кравецкай, кожны пытае
Аб сценах прыбор для вымярэння пачуццяў.

Жарсьці расстання на ім завяло
Пад сёмую подводину стрэлку,
Працяжней закаханага завыла лік,
Два жыцці ды ноч у розуме!
І нават у кравецкай,
Дзе празь калідор
Рапсодыя венгерца за нявыплату грошай,
І нават у кравецкай,
сэрца, сэрца,
Сцянной неўрастэнік нас ведае ў твар.

Так далёка ль зайшло непрытомнасць,
Ўпарціцца ль светласць твая
глядзі: з табой тлумачыцца знакамі
палярная швачка.

Адводзіць вочы блакітам прынаднай,
Облыжное лье шкло,
глядзі, з табой тлумачацца знакамі…
Так далёка зайшло.

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Барыс Пастэрнак
Дадаць каментарый