У шэрагах стаялі нямой натоўпам - Лермантаў

У шэрагах стаялі нямой натоўпам,
Як хавалі мы сябра,
Толькі поп палкавы мармытаў, і часам
Раўла восеньская завіруха.
Вакол ківер над магілай святой
Адны нерухомыя у тумане зіхацелі;
Ўланскага шапка ды меч баявы
Па магілах дашчаны ляжалі.
І билося сэрца ў грудзях не адно,
І ў зямлю ўсё вочы глядзелі,
Як быццам бы ўсё, што ўжо ёй аддадзена,
Яны ў ёй вырваць хацелі.
Марныя слёзы з вачэй не плылі,
Туга нашы душы сціскала;
І жменю фатальная развітальнай зямлі,
Упавши на труну, zastučala.
Бывай, наш таварыш, ня доўга ты жыў,
Спявак з блакітнымі вачыма;
Толькі крыж драўляны сабе заслужыў
Ды вечную памяць між намі!

Ацэніце:
( Адзнакі пакуль няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Барыс Пастэрнак
пакінуць каментар